Şu koskoca cihanda, beni paklasa paklasa bi toprak paklar, onun farkındayım da Allah emretmeden olmuyor işte. Nice forumları "karıştırmışım", nice mail gruplarını alt-üst etmişim. Nice mailler yazılmış, nice sayfalar açılmış... Dedim bir site kurayım, orada "paklanayım"; lâkin şimdi olamıyor maalesef. Bir ara olur belki. Kim bilir?
Sana yazabilecek miyim sevgili blogger? Günlük demekmişsin sen, önemli gördüklerimi sana yazayım için tasarlanmışsın. Ama ben sair zamanlarda yazdığım günlüklerimi saklardım, hep saklardım; kimse görmesin için! Neden yapardım bunu, madem kimsenin görmesini istemezdim; neden yazardım? KİME YAZARDIM? Ah sorular, sorular...
Buraya "görülebilecek" türden bir şeyler yazmalıyım. Gerçi, beni kim görecek? Amaaan sen de Abdurrahman! Neyse, Bismillah diyor ve başlıyorum sana yazmaya.
Artık kimsecikler bana "çok yazdın" demez belki, belki amacıma ulaşırım, bir gönül alırım belki! Hep verdim bugüne dek sanki! Öyle geliyor bir miktar... Yanılıyor da olabilirim elbet; hayat bu! Cüz'î irâde bu! Öyle yani...
Neyse, bismillah, bismillah!..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder