"Gerçek Günlüğüm"ün sayfalarından, başında 16 Aralık 1998 yazan sayfa...
Bu sabah düşündüm, taşındım; okula kitaplarımı da getirmeye karar verdim. Okula vardım. Sınıfa çıktım, kitaplarımı bıraktım ve tekrar aşağı indim. Kızların binasının altında toplanan öğrencilerin arasına ben de katıldım. Çok güzel bir protesto oldu. “İki bine bir kala bu ne rezalet”, “Bu okul bizimdir, bizim kalacak”, “Polisi zulme alet etmeyin”, “Biz buradayız vâli nerede” sloganlarına da yer verdiğimiz protestoda yolları trafiğe kapattık. Polisin her saldırışında İstiklâl Marşı’nı okumaya başladık. Dolayısıyla da protestomuz uzun süreli oldu.
Veli ve öğrenciler polis tarafından coplandı. Ama olsun, hepsi Allah rızası için olduğundan ecir ve sevabının çok olduğuna inanıyorum…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder