Sevmek korkudur
En büyük korkumdun sen!
Düş düşkünü bir çocuğun
En son düşüydün sen
Bunu da bilmedin
Ceplerimizde hiç biriktirirken
Bir gün ansızın gidiverdin içimden
Hiç açılmamış yüzlerce mektup kaldı ardında
Ve hiç uyunmamış yüzlerce gece
Senden geriye kanadı kırık bir kuş kaldı içimde
Eğer istersen al
O da ellerinde can versin
Şimdi yüreğin
Kerbela’da Hüseyin olsa fark etmez
Kurşunu sıkmışsın bir kere anılarına
Kâr etmez pişmanlıklar
Bencilliği unutup bencilleşmek vardı bir zaman
Yangın yerine içimde yanılgı oldun sen
Susmayı çare edinip kendime
Öylesine hırçın duruyorum ki hayata karşı
Sen bile görsen tanıyamazsın beni
Bak; yüreğimin rengi mevcut doğada
O da kara, kapkara!
Bütün resimlerin yanması
Yüreğimdeki resimleri de yakar mı?
Sevdaların sevda gibi yaşandığı
Bir ülke düşle şimdi
Ve cesaretin varsa
Gir o ülkenin koynuna!
Gözleri mahşer
Yüreği dört mevsim bahar
Bir kızın olması dileğimle!..
(B. Tosun)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder