Herkes haklı olarak CIA direktörü Porter Goss'un neden Türkiye'ye geldiğiyle ilgili. Oysa, "CIA Ankara'da" tablosunun şaşılacak bir yönü yok. Türkiye ABD açısından hergün adını telâffuz ettiği pek çok ülkeden çok daha önemli; Washington 1 Mart tezkeresiyle hedeflediğini, şimdi, daha başka yöntemlerle elde etmenin peşinde. Goss bunun için Ankara'ya geldi.
Beni esas şaşırtan, FBI direktörü Robert Mueller'in ülkemize gelmesi... Goss'tan iki gün önce Ankara'ya geldi Mueller, görüşmelerini yaptı ve döndü. "Bayram değil seyran değil, eniştem..." deyişimiz vardır ya, onun ziyareti tam o deyişi hatırlatıyor...
ABD'nin güvenlik yapılanması iki ayak üzerine oturur: FBI iç güvenlikle ilgilidir, CIA de dış güvenlikle... Bu görev bölümü akılda tutulursa, CIA'nin başka ülkelerle ilgilenmesi, istihbarat paylaşımı yapması doğal karşılanabilir. Ama FBI? Bilmiyorum, FBI direktörü Mueller görevi boyunca Türkiye dışında herhangi bir ülkeye resmen adım atmış mıdır? Türkiye Amerika mı ki, FBI direktörü burayla ilgilensin?
Bu FBI konusuna sinema dilinde 'flash-back' denen geri dönüşüm tekniğini kullanarak yaklaşmakta yarar görüyorum. Bu teknik, bize, "Türkiye'nin Amerikalaşması" sürecinin başlangıcıyla da ışık tutacaktır. Eğer öyle bir süreç yaşanmamış olsaydı, şimdi "CIA direktörü neden Türkiye'de?" sorusundan çok, "FBI direktörü Ankara'ya neden geldi?" sorusuna cevap arardık...
Benim bildiğim, Goss ülkemize gelen ilk CIA direktörü değil; neredeyse bütün selefleri Ankara'ya şöyle bir uğramıştır Goss'un... Kiminden haberimiz oldu, kiminin gelişi kayıtlara geçmedi... Mueller ise Türkiye'ye uğrayan ikinci FBI direktörü... İlki, Louis Freeh'ti; 2000 yılının nisan ayında Ankara'ya gelmiş ve hem yeni açılan 'FBI Ofisi'ni denetlemiş, hem de görüşmeler yapmıştı.
"Ankara'da FBI Ofisi?" şaşkınlığını gösterdiyseniz sizi ayıplarım... 1999 yılının eylül ayında Washington'a giden dönemin başbakanı Bülent Ecevit'i izleyen gazeteciler arasındaydım ve orada öğrendiğim "Ankara'da FBI Ofisi açıldı" haberinden duyduğum şaşkınlığı burada sizlerle paylaşmıştım. ABD içinde istihbarat faaliyetleri yürütmekle görevli bir birimin onbin kilometre ötedeki bir ülkede ofis açması çok garibime gitmişti çünkü. Haberi vermekle kalmadım, ardına da düştüm; öğrendiğim, 20. yüzyılın sonlarında, Ankara'nın, casusların cirit attığı bir başkente dönüştüğüydü. İkinci Dünya Savaşı yıllarının Çiçero'lu Ankara'sından daha fazla casus ilgisi çekmesi hayretten hayrete düşürmüştü beni...
Beni o zaman şaşırtan "Ankara'da FBI Ofisi" konusuyla ilgili Kulis'i hatırladıysanız, bir ayrıntı daha aklınıza gelmiştir muhakkak... FBI'ın Ankara'ya sürekli kalmak üzere 'ajan' gönderdiği günlerde (1999 yılı), bir başka ülkenin istihbaratına da çeşitli kolaylıklar sağlanmıştı: İsrail'in... 'Covert Action Quarterly' dergisi (s. 67), imzalanan bir anlaşma sonucu, İsrail'in başka ülkelerin istihbarat örgütleriyle işbirliğini yürüten 'Tevel' ve Arap ajanları yönlendiren 'Tzomet' adlı istihbarat birimlerinin Türkiye'de rahatlıkla çalıştığını belirttikten sonra şu bilgiyi de sunuyordu: Türkiye PKK mücadelesinde sağladığı yardım karşılığı Mossad'a iki de üs açma izni vermiş...
O günlerde yazdığım yazıdan şu paragrafı da okumanızı isterim: "Deneyimli İngiliz gazeteci Robert Fisk, 24 Şubat 1999 tarihli 'Independent' gazetesinde, Türkiye'nin, İran, Irak ve Suriye ile sınır bölgelerinde bulunan 'dinleme istasyonları'ndan İsrail'i de yararlandırdığını yazdı. İki ülke, elde ettikleri istihbaratı değiş-tokuş etmek üzere açık bir kanal kurmuşlar. Bar Ilan Üniversitesi profesörlerinden Efraim Inbar, Amerikan başkentindeki Woodrow Wilson Center'da verdiği konferansta, Türk ve İsrailli istihbaratçıların, Amerikan gözetimi altında, Tel Aviv'de devamlı bir araya geldiklerini de açıklamış. Inbar, güvenlik ve istihbarat konularıyla ilgili bir bilimadamı. Robert Fisk ise, Genelkurmay başkanı Org. Hüseyin Kıvrıkoğlu'nun, 'Yazısına açıklama gönderdik' dediği beş yabancı gazeteciden biri."
Amerikan istihbarat örgütlerinin Türkiye ilgisi yeni değil elbette. Bu yılın haziran ayında, Joseph J. Trento adlı bir gazetecinin 'Prelude to Terror' (Teröre Girizgâh) adlı eserinde karşıma çıkan bir fotoğraftan söz etmiştim. Trenton, o kitapta, 'İslâmî terör' diye adlandırılan olgunun CIA ile irtibatına dikkat çekiyordu. Bu arada, asıl adı David Theodore Belfield olan bir siyahî eylemciden de söz ediyordu Trento. Adam, 'İran adına' bir çok 'kanlı' eyleme imza atmış, sonra da ortadan kaybolmuş... Yeni adıyla Dawud Salahuddin, kitapta, Ortaköy Camii'ne yüzünü dönmüş bir fotoğrafıyla İstanbul'dan gülümsüyordu. Fotoğrafa düşülen tarih Ekim 1996'ıydı.
Türkiye'ye CIA ve FBI ilgisi yeni değil, bunu bilin yeter...
[Taha Kıvanç, 14 Aralık 2005, Y.Şafak]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder