Daha dün kavak yelleri esiyordu başımda
Hiç bitmez sanıyordum söylediğim şarkı
Zamanı çevirip yaşıma
Birkaç doyasıya kahkaham olmuştu o yaşlarda
Daha dün kavak yelleri esiyordu başımda
Masal dağında meçhul bir yarim
Tozpembe düşlerim. Ve asıllığımdı her şeyim
Ne bir davam, uğruna ölünecek
Ne de bir derdim, üzülecek
Hayatı kesip kesip kıyısında, köşesinde
Azar azar yaşıyordum
Başımda kavak yelleri
Saha bir serseriydi…
Yarın kaygısından uzakta
Korkularım korkusuzdu
Engin denizlerin kaptanlığına soyunup
Kafa tutardım takvimlere
Her mevsimin ayrı bir tadı vardı içimde
Başımda kavak yelleri
Bu koskoca şehir, o zamanlar benimdi
Ve bir gün büyü bozuldu
Zaman çivisinden kurtuluş, saatlerin başını döndürürdü
Depremler oldu içimde; krallığım yıkıldı!
Daha dün kavak yelleri esiyordu saçımda
Ama bugün toz duman içindeyim
Artık ben bu hayatı değil;
Hayat beni yaşıyor!..
(F. TOSUN)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder